Αγία Τριάς

ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ΤΟΥΒΛΟ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ Ή ΑΚΟΜΑ ΕΝΑΣ ΚΡΙΚΟΣ ΣΤΗΝ ΑΛΥΣΙΔΑ;

Του Γιάννη Σκούρτη

Δεν είναι και τόσο ποιητικό ή φιλοσοφικό το ερώτημα όσο φαίνεται.
Είναι καθαρά πρακτικό και ενδεικτικό του τι θέλουμε να είμαστε / γίνουμε τελικά.
Το τελευταίο χρονικό διάστημα λόγω της συζήτησης του Ν/Σ για τα καπνικά και της εμπλοκής πολλών Υπουργείων και διαφορετικών υπηρεσιών, ορισμένοι εξ ημών βρεθήκαμε πολλές φορές σε συναντήσεις με αντικείμενο την παρουσίαση – υποστήριξη των θέσεών μας ως προς τις διαμορφούμενες αλλαγές.
Οι επαφές αυτές μου δημιούργησαν αρκετά ανάμικτα συναισθήματα.
Από την αρχική χαρά όταν έβλεπες την υιοθέτηση των απόψεών σου από τα συνήθως επιφυλακτικά στελέχη των Υπουργείων έως την απογοήτευση μόλις καταλάβαινες πως οι αποφάσεις είχαν ήδη παρθεί και απλά έπρεπε να ‘βγάλουν την υποχρέωση’.
Δώσαμε, δίνουμε, έναν σκληρό αγώνα να πείσουμε ότι τα ‘συμφέροντα’ κράτους – καπνοβιομηχανίας – περιπτερούχων μπορούν να ταιριάξουν προς όφελος όλων και της κοινωνίας παράλληλα.
Στο εύλογο ερώτημα ποιος θα χάσει αν όλοι κερδίσουν, η απάντηση είναι μία:
Οι παράνομοι διακινητές, οι αεριτζήδες, και όσοι μέσω περιπτέρου επιδιώκουν άλλους σκοπούς.
Προλαβαίνω το δεύτερο ερώτημα ‘γιατί να ασχολούμαστε τόσο, και μόνο, με τα καπνικά’. Μα κύριος λόγος ύπαρξης του περιπτέρου είναι η πώληση καπνού.
Τα υπόλοιπα είναι περιφερειακά. Σημαντικά, αλλά περιφερειακά.
Αν το περίπτερο δεν έχει τσιγάρα είναι μοιραίο να μην έχει και μέλλον.
Και με την εξαφάνιση του περιπτέρου χάνεται ένα σημείο πώλησης και προσόδου σε ‘ζεστό’ χρήμα, τόσο απαραίτητο στις μέρες μας.
Κι ας μη χαίρονται ορισμένοι ότι έτσι ανοίγει ο δρόμος για τους πιο δυνατούς. Οι τηλεοπτικές άδειες έδειξαν έναν δρόμο. Φανταστείτε π.χ. σε όλη την περιοχή Αθήνα – Πειραιά να θεσμοθετηθούν εκατό σημεία πώλησης καπνικών και να δημοπρατηθούν.
Άρα επιστρέφουμε στο αρχικό ερώτημα του τίτλου.
Τι επιθυμούμε τελικά;
Να είμαστε ένα τούβλο στον τοίχο που σταματά και οριοθετεί κάθε προσπάθεια για πρόοδο (ατομική και επιχειρηματική) ή κρίκος μιας αλυσίδας, η οποία μπορεί να κλυδωνίζεται ορισμένες φορές αλλά παραμένει ισχυρή και ωφέλιμη;